Ama zaman, her şeyin olduğu gibi, bu acının da geçeceğini söyledi. Ve ben, zamanın dediğini yaptım. Bekledim, sabrettim, ağladım, güldüm. Ve sonunda, senden bana kalanı anlamaya başladım.
Ve sonunda, senden bana kalan, sadece bir söz kaldı: “Seni seviyorum”. Bu söz, bir zamanlar seni sevdiğim için, şimdi de seni sevdiğim için… her zaman seni sevdiğim için. senden-bana-kalan
Senden bana kalan, bir özlem. Seni her an özledim. Her dakika, her saat, her gün… seni düşünmekten başka bir şey yapamadım. Seninle olamadığım için, kendimi eksik hissettim. Seninle konuşamadığım için, suskun kaldım. Ama zaman, her şeyin olduğu gibi, bu acının
Senden bana kalan, bir tecrübe. Bir aşkı yaşamak, bir sevgiyi kaybetmek… hepsi birer tecrübe. Ve ben, bu tecrübelerden ders aldım. Sevgi, bir risk demek. Sevgi, bir kaybetme demek. Ama sevgi, aynı zamanda bir kazanma demek. Ve sonunda, senden bana kalanı anlamaya başladım
Ama sen, bir gün yanımdan ayrıldın. Gitmeden önce, bana bir şeyler hissettirdin. Bana, seni kaybedeceğimi, seni unutamayacağımı hissettirdin. Ve sen gittin. Ben, seni kaybetmenin acısıyla baş başa kaldım.